Mapa portalu
Logo Partner w Leczeniu Ran
Nasz profil na FB

FAQ

FAQ2

Opatrunki tradycyjne czy specjalistyczne, które wybrać ?
  • Opatrunek tradycyjny

    Opatrunki tradycyjne są, w większości przypadków, produktami z gazy bawełnianej lub włókniny celulozowej, na bazie lnu bądź tworzyw sztucznych jak wiskoza czy poliester lub wszelkiego rodzaju waty bawełnianej, wiskozowej lub mieszanek tychże. Najczęściej przyjmują postać suchych kompresów chłonnych, podkładów, tupferów, tamponad bądź serwet.

     

    Mają szerokie zastosowanie między innymi w takich dziedzinach, jak:

    • Opatrywanie ran
    • Chłonne materiały pola operacyjnego
    • Podkłady przy inkontynencji

     

    Przy obecnym rozwoju nowoczesnej medycyny ich rolę przejmują opatrunki specjalistyczne, jednorazowe wielowarstwowe obłożenia pola operacyjnego oraz specjalistyczne środki pomocnicze przy inkontynencji. Z powyższego można wnioskować, że stosowanie tradycyjnych opatrunków przy zaopatrywaniu ran powoli marginalizuje się do stanów nagłych, np w ratownictwie medycznym, gospodarstwie domowym, wszędzie tam gdzie istotne jest szybkie zabezpieczenie rany na czas relatywnie krótki. Produkty tradycyjne mają równiez zastosowanie w przypadku leczenia mieszanego; połączenie opatrunków tradycyjnych z nowoczesnymi w sytuacji, gdzie nie ma medycznych możliwości zastosować wyłącznie specjalistyki.

  • Opatrunek specjalistyczny

    Opatrunki specjalistyczne lub opatrunki terapii wilgotnej, są produktami mającymi zastosowanie przy opatrywaniu ran; szczególnie ran przewlekłych. Mogą mieć różnorodną budowę, skład chemiczny i cechy fizyczne przez co dobór właściwych produktów należy dokładnie zaplanować. w grupie opatrunków specjalistycznych można wyłonić dwie główne grupy - opatrunki proste i złożone. Opatrunki proste odznaczają się niewielką ilością cech i są zbudowane najczęściej z dwóch, trzech warstw składowych, natomiast opatrunki złożone odznaczają się wieloma komponentami i posiadają więcej cech fizyko chemicznych. W związku z powyższym, w trakcie doboru opatrunków, zazwyczaj łatwiej zastosować nawet kilka opatrunków prostych niż jeden złożony. Wynika to z faktu łatwiejszego manipulowania poszczególnymi, prostymi opatrunkami i ich bardziej adekwatny dobór do stanu rany, niż jednym "kombajnem" wielowarstwowym. .

     

     Opatrunki specjalistyczne dzielą się, m.in. ze względu na skład fizyko chemiczny oraz odnośnie zastosowania do danej fazy leczenia rany. Posiłkując się na przykład takim narzędziem: 3 kroki doboru opatrunku  otrzymamy listę produktów mogących mieć zastosowanie w przypadku danej rany. 
  • Koszty terapii a dobór opatrunków
    Pomiędzy terapią opatrunkami tradycyjnymi a specjalistycznymi istnieje jedna, zasadnicza różnica - cena. Patrząc na koszt pojedynczego produktu tradycyjnego, np kompres z gazy, i porównując  go do opatrunku specjalistycznego alginianowego, można dojść do wniosku, że terapia tradycyjna jest tańsza. Otóż błąd - biorąc pod uwagę koszty całej terapi lecznia ran, czyli od fazy oczyszczenia, przez ziarninowanie aż po wytworzenie się trwałego naskórka, i korelując ją z czasem potrzebnym na wyleczenie rany zauważymy duża różnice w czasie trwania tych terapii. Leczenie ran produktami specjalistycznymi jest o wiele szybsze niż tradycyjnymi, przez co koszt całej terapii jest tańszy, pomimo stosowania droższych opatrunków specjalistycznych.

     

    Stosowanie produktów tradycyjnych, jak kompres gazowy, nawet z uzupełnieniem maścią lub płynem antyseptycznym, jest niczym innym jak fizycznym osłonięciem rany z funkcją częściowego odsysania ewentualnej wydzieliny. Płyny antyseptyczne są higroskopijne, przez co, paradoksalnie, wysuszają ranę. Wszystkie procesy w organiźmie człowieka odbywają się w środowisku wodnym więc prowadzenie wilgotnej terapii ran z zastosowaniem opatrunków specjalistycznych jest tak skuteczne. 

Jakiego rodzaju opatrunek zastosować ?
  • Oczyszczający
    Pierwszą fazą gojenia się rany jest faza zapalna, oczyszczania.  W tym czasie kluczowym tematem jest usunięcie z rany wszelkich zanieczyszczeń, jak martwice, złogi włóknika, niekorzystny biofilm, wysięk ropny etc. a sposobów na to jest wiele, od opracowania chirurgicznego po terapię nekrofagami.

     

    W obszarze naszych zainteresowań znajdują sie opatrunki specjalistyczne, które posiadają własciwe cechy fizyczne i sposoby działania. Dobrym wyborem będzie produkt  zdolny do rozmiękczania, rozpuszczania zanieczyszczeń, co pozwoli na oczyszczenie rany bez zbędnego uszkodzenia zdrowych tkanek spodnich. Na tym etapie warto zastanowić się nad zagospodarowaniem wysięku i rozmiękczonych zanieczyszczeń, przez co opatrunek specjalistyczny, który dodatkowo posiada zdolność pochłaniania treści białkowej będzie optymalny do tej fazy gojenia.

  • Antybakteryjny
    Biorąc pod uwagę narastający problem zakażeń warto zastanowić się nad zastosowaniem środków antybakteryjnych w terapii ran. Klasyczne płyny antyseptyczne, oprócz wad związanych ze stosowaniem miejscowym, mogą również przesuszyć ranę ze względu na swoją higroskopijność. Zgodnie z opinią Polskiego Towarzystwa Leczenia Ran, antybiotyki stosowane miejscowo są niewskazane, gdyż mikroorganizmy żyjące w biofilmie charakteryzują się nadzwyczajną tolerancję (opornością) na działanie tych preparatów.

     

    W prewencji zakażenia lub w trakcie terapii juz zakażonej rany, warto zastosować specjalistyczny opatrunek antybakteryjny. Najczęściej tego typu środek zawiera srebro, którego cząsteczki (jony) nie atakują mikroorganizmów bezpośrednio. Działają one tak jak katalizator i nie są w tym procesie konsumowane. Działanie bakteriobójcze srebra związane jest z jego mechanizmem oddziaływania z grupami tiolowymi ściany komórkowej bakterii, wzrostem przepuszczalności błony komórkowej, zaburzeniami gospodarki jonowej i destrukcyjnym oddziaływaniem na DNA. Pod wpływem srebra produkty przemiany materii gromadzone są wewnątrz komórki oraz utracona zostaje możliwość syntezy białek . I prawdopodobnie dlatego przez ten pośredni proces, bakterie nie są w stanie rozwinąć odporności na cząsteczki srebra, tak jak dzieje się to w przypadku antybiotyków.

  • Koloidowy
    Warunki, w jakich odbywa sie proces gojenia rany są kluczowe dla prawidłowego przebiegu terapii.  Widac to szczególnie w trakcie drugiej fazy gojenia, czyli fazy ziarninowej, rozrostu, gdzie szczelne zamknięcie łożyska rany, podniesienie temperatury oraz dostarczenie optymalnej wilgoci w postaci złożonych związków w układzie koloidowym (niejednorodna mieszanina) jest bardzo ważne dla przebiegu leczenia. Stymulacja ziarninowania, za pomocą właściwego opatrunku, daje szybkie i sprawne wypełnienie się łożyska rany tkanką zastępczą (ziarninową). Dodatkowo opatrunek o właściwościach okluzyjnych jest bardzo dobrą barierą przeciwbakteryjną oraz, do pewnego stopnia, ochroną delikatnych komórek ziarniny przed czynnikami fizycznymi.
     
  • Hydrożelowy
    Opatrunki hydrożelowe mają zastosowanie wszędzie tam, gdzie stan rany wymaga użycia wysoko uwodnionych produktów zdolnych zapewnić optymalne, wilgotne środowisko leczenia. Jeśli rana znajduje się w drugiej i trzeciej fazie gojenia, odpowiednio w fazie ziarninowania i naskórkowania, warto uwzględnić użycie opatrnków hydrożelowych o właściwej konstrukcji.  

     

    Opatrunek hydrożelowy, zazwyczaj, jest przezroczysty, miękki, elastyczny i łatwy w aplikacji. Dostarczając wilgoci uwalnianej ze swojej warstwy hydropolimerowej, stabilizuje powierzchnię rany zapewniając odpowiedni poziom wilgoci koniecznej do rozpoczęcia i prawidłowego przebiegu zamknięcia się rany. W szczególności faza naskórkowania wymaga dostarczenia wilgoci, gdyż tylko sliska, wilgotna powierzchnia rany umożliwia migrację komórek nabłonkowych od brzegów do centrum łożyska. Dodatkową zaletą dobrych opatrunków hydrożelowych jest ich transparentność. Cecha ta umożliwia obserwację rany oraz ułatwia przenikanie promieni słonecznych mających korzystny wpływ na wytworzenie, normownanie się i stabilizownie blizny.

     

     

    Opatrunek hydrożelowy ma jeszcze jedno szczególne zastosowanie w przypadku rany oparzeniowej. Niższa temperatura własna opatrunku, jego śliska powierchnia, brak przywierania oraz wysoka zawartość wilgoci sprawiają, że warto uwzględnić zastosowanie własnie opatrunków hydrożelowych na oparzenie.

     
  • Siatkowy
    Istnieje wiele rodzajów opatrunków zbudowanych w oparciu o bazę z siatki impregnowanej różnymi substancjami, jak hydrożele, koloidy, maści bądź cząsteczki srebra. Z powyższego wynika duża wszechstronność opatrunków siatkowych a, co za tym idzie, uniwersalność i łatwość w doborze optymalnego produktu.

     

    Wszędzie tam, gdzie mamy do czynienia z raną powierzchowną, rozległą, z niewielkim wysiękiem lub suchą, warto rozważyć zastosowanie opatrunku siatkowego. Transparentność dla gazów nie zaburza parowania ciała, impregnacja maścią zapobiega przywieraniu opatrunku a zastosowanie dodatków na bazie żelu zapewnia optymalne, wilgotne środowisko gojenia. Obecność srebra, najlepiej w postaci metalicznej, powoduje, że opatrunek siatkowy posiada ogromny potencjał w dziedzinie antyseptyki i skutecznie unieczynnia patogeny zarówno w zakażonej, jak i zagrożonej zakażeniem, ranie.

     

    Do najczęstszych zastosowań opatrunków siatkowych należą rany po przeszczepie skóry zarówno w miejscu przeszczepu iak i pobrania, rany w fazie naskórkowania, rany suche o delikatnych brzegach oraz rany oparzeniowe. Tu należy zwrócić szczególną uwagę na ilość i gęstość wydzieliny, gdyż opatrunek siatkowy, zazwyczaj, nie posiada zdolności do pochłaniania wilgoci, przez co wysięk potrafi wniknąć w otwory siatki nośnej i skutecznie je zakleić.

     

    Opatrunki siatkowe zazwyczaj stanowią pierwszą, kontaktową warstwę zestawu opatrunkowego więc wymagają użycia odpowiedniego opatrunku wtórnego oraz mocowania.

  • Piankowy
    Piankowe opatrunki specjalistyczne mają zastosowanie w przypadku ran powierchownych bądź, w postaci tamponady, szczelinowych, szczególnie gdy mamy do czynienia z wysiękiem. Często opatrunek piankowy posiada dodatkowe warstwy np hydrożelowe, które rozszerzają zastosowanie tych opatrunków o rany suche bądź z niewielkim wysiękiem.

     

    Oprócz zdolności do pochłaniania wysięku opatrunki piankowe oczyszczają rany ze złogów rozpływnego włoknika, gdyż ich konstrukcja umożliwia przywieranie do powierzchni złogów, szczególnie w postaci miękkich nalotów. Zmieniając taki opatrunek bezurazowo odklejamy również warstwę włóknika odsłaniając zdrową tkankę spodnią. Jeśli w opatrunku piankowym dodatkowo istnieje warstwa żelowa, to taki produkt ma bardzo wszechstronne zastosowanie i warto je uwzględnic planując terapię rany.

     

    Szczególnym zastosowaniem opatrunku piankowego jest terapia rany w przebiegu niewydolności żylnej. Oprócz właściwości o jakich była mowa powyżej, dobry opatrunek piankowy posiada unikalną cechę współpracy z terapią kompresyjną, gdzie ucisk wywołany przez opaski i rękawy kompresyjne wpływa bezpośrednio na działanie opatrunku. Dobrze dobrany produkt nie może oddawać, przeciekać ani osłabiać swojej zdolności do pochłaniania wysięku pomimo ucisku jakiemu jest poddawany.