Mapa portalu
Logo Partner w Leczeniu Ran
Nasz profil na FB

Rana pooperacyjna/chirurgiczna

Najczęściej rany operacyjne nie wykazują szczególnej utraty tkanek i mają właściwość szybkiego gojenia per primam intentionem, jeśli nie dojdzie do zakażeń rany lub innych zakłóceń. Odpowiednio do uwarunkowań operacyjnych, w celu uniknięcia seromów i krwiaków, stosuje się sączkowanie rany, w celu odprowadzenia wydzielin surowiczych i krwi.

Na ranę operacyjną nakłada się suchy, chłonny i przepuszczający powietrze opatrunek, którego zadaniem jest wchłanianie ewentualnych krwawień oraz ochrona rany przed zakażeniami wtórnymi i podrażnieniami mechanicznymi.

 

Czysta rana pooperacyjna

Jeśli nie dojdzie do zakażenia rany lub innych zakłóceń, rany zamknięte szwem mają właściwość szybkiego gojenia się.

 

Do ran chirurgicznych można zaliczyć rany nabłonka, czyli rany powierzchniowe, obejmują jedynie nieunaczyniony naskórek. Pokrywają się samoistnie nabłonkiem i goją, nie pozostawiając blizn, ponieważ nie musi być wytwarzana tkanka zastępcza. Jednak otwarcie położonych bezpośrednio pod warstwą biofilmu najdrobniejszych naczyń włosowatych może powodować silne krwawienie i wypływanie wydzielin z ran powierzchniowych, co prowadzi do sklejania się ich z opatrunkiem. Rany te są często bolesne, ponieważ odkrytych jest wiele zakończeń nerwów. Rany nabłonka powstają w wyniku otarć skóry podczas wypadków lub pobierania skóry rozszczepionej.

 

Otarcie/rana nabłonka

 

Rany nabłonka obejmujące tylko nieunaczyniony naskórek goją się nie pozostawiając blizn.

Rana po pobraniu skóry do przeszczepu

Dla efektu kosmetycznego w gojeniu się ran nabłonka decydujące znaczenie ma leczenie rany metodą wilgotną:

1) Rana pierwotnie aseptyczna po pobraniu skóry rozszczepionej z uda.

2) Zastosowanie opatrunku Hydrosorb plus* w miejscu pobrania skóry rozszczepionej.

3) Piątego dnia tworzenie się nabłonka jest całkowicie zakończone.

4) Stan po pięciu miesiącach od rozpoczęcia leczenia, powierzchnia pobrania jest w zasadzie w pełni zregenerowana.

 

Miejsca pobierania skóry rozszczepionej oraz miejsca pobierania przeszczepów metodą Reverdina są ze swej natury otarciami i wymagają analogicznego leczenia. Po pobraniu przeszczepów należy zatamować krwawienie i opatrzyć powierzchnię rany jeszcze na sali operacyjnej wilgotnym opatrunkiem.

Otarcia oczyszcza się mechanicznie, czasami konieczne jest tamowanie sączącego się krwawienia ciepłymi, wilgotnymi kompresami. Następnie nakłada się opatrunek chroniący przed zakażeniem, który, odpowiednio dobrany, może ponadto wspierać proces tworzenia się nabłonka. W tym celu opatrunek musi zapewniać wilgotność i elastyczność, nie może wysychać ani się kleić. Konsekwencją wysychania jest tworzenie się strupa, co opóźnia gojenie. Jeżeli opatrunek się klei, przy jego zmianie wyrywa się nowo utworzone komórki nabłonka, a zabieg jest bolesny. Odpowiednimi opatrunkami na rany nabłonka są kompresy z maścią typu Atrauman, kompresy piankowe chłonne z nieklejącą się warstwą żelu typu HydroTac lub opatrunki hydrokoloidowe i hydrożelowe typu Hydrocoll i Hydrosorb.