Mapa portalu
Logo Partner w Leczeniu Ran
Nasz profil na FB

Fagocytoza i obrona przed zakarzeniem

Po upływie od dwóch do czterech godzin od powstania rany rozpoczyna się, w ramach reakcji zapalnych, napływ leukocytów odpowiedzialnych, jako fagocyty (komórki żerne), za fagocytozę detrytu, substancji obcych dla ustroju oraz zarazków.

W początkowej fazie zapalenia przeważają obojętnochłonne granulocyty. Wydzielają one do rany różne hormony które wspierają zapalenie, tak zwane cytokiny, fagocytują bakterie oraz wydzielają proteolityczne enzymy (proteinazy), usuwające uszkodzone i martwe składniki macierzy pozakomórkowej. Jest to pierwsze oczyszczanie rany.

Mniej więcej po upływie doby w okolicę rany w grupie granulocytów napływają monocyty, które następnie przekształcają się tu w kontynuujące fagocytozę makrofagi, a także, przez wydzielanie dalszych cytokin i czynników wzrostu, wywierają decydujący wpływ na zachodzące zjawiska.

 

Fagocytoza

Przebieg fagocytozy: po opsonizacji (opłaszczeniu) ciała obcego fagocyt zmierza do niego docelowo (1) i przylega (2). Następnie fagocyt otacza ciało obce nibynóżkami (3). Przez ponowne połączenie się nibynóżek (4) powstaje wodniczka (fagosom), stapiająca się z lizosomami w fagolizosom (5), w którym następuje strawienie ciała obcego (6).

 

Napływ leukocytów kończy się po trzech dniach, kiedy rana jest czysta, i faza zapalna zmierza ku końcowi. Jeżeli jednak dojdzie do zakażenia, napływ leukocytów nie ustaje, a fagocytoza się wzmacnia. Prowadzi to do przedłużenia się fazy zapalnej, a tym samym do opóźnienia w gojeniu się rany.

Fagocyty z detrytem i rozpuszczoną tkanką tworzą ropę. Uśmiercanie materiału bakteryjnego we wnętrzu fagocytów może się odbywać tylko za pomocą tlenu, dlatego odpowiednie zaopatrzenie w tlen okolicy rany ma zasadnicze znaczenie dla obrony przed zakażeniem.