Mapa portalu
Logo Partner w Leczeniu Ran
Nasz profil na FB

Tkanka ziarninowa

W zależności od czasu tworzenia się naczyń wypełnianie ubytku nową tkanką rozpoczyna się mniej więcej czwartego dnia po powstaniu rany. Rozwija się tak zwana tkanka ziarninowa, której budowę inicjują przede wszystkim fibroblasty. Wytwarzają one kolagen, przekształcający się poza komórkami we włókna i nadający tkance wytrzymałość, a także proteoglikany jako podstawową, galaretowatą substancję przestrzeni pozakomórkowej.

 

Tkanka ziarninowa

Struktura tkanki ziarninowej jest ważnym wskaźnikiem do oceny tendencji i jakości gojenia się rany. Zdjęcie u góry ukazuje gąbczastą tkankę ziarninową przy niewłaściwym gojeniu się rany, natomiast ziarnina o kolorze świeżej czerwieni (zdjęcie u dołu) jest oznaką prawidłowego przebiegu gojenia.

 

Tkankę ziarninową można określić jako przejściowy, (prymitywny) pierwotny rodzaj tkanki albo jako narząd ostatecznie zamykający ranę, który następnie stanowi podłoże dla pokrywania jej nabłonkiem. Po wypełnieniu swoich zadań tkanka ziarninowa przekształca się stopniowo w tkankę bliznowatą.

Termin ziarninowanie wprowadził Theodor Billroth w 1865 roku. Wziął się on stąd, że podczas rozwoju tej tkanki na jej powierzchni pojawiają się jasnoczerwone, szkliste i przezroczyste ziarenka (łac. granula). Z każdego ziarenka wychodzi drzewko naczyniowe z licznymi drobnymi pętelkami naczyń włosowatych, powstających przy tworzeniu się nowych naczyń. Na tych pętelkach osadza się nowa tkanka. Przy (dobrym) prawidłowym ziarninowaniu ziarenka te z czasem się powiększają i zwiększa się ich ilość, w efekcie czego powstaje wilgotna, błyszcząca powierzchnia w kolorze łososiowym. Takie ziarninowanie jest oznaką dobrego gojenia się rany. Zakłócenia i zastój w procesach gojenia występują wtedy, gdy ziarnina pokryta jest maziowatymi nalotami, ma niebieskawy lub blady i gąbczasty wygląd .