Mapa portalu
Logo Partner w Leczeniu Ran
Nasz profil na FB

Zamknięcie rany

Końcowym etapem gojenia się rany jest jej pokrywanie się nabłonkiem. Tymczasem owrzodzenia przewlekłe z zasady źle się pokrywają nabłonkiem. W 1989 roku Seiler i inni wykazali, że komórki nabłonka na brzegu wrzodu odleżynowego cechują się bardzo ograniczoną migracją. Wskaźnik rozrostu wynosił tu zaledwie 2-7%, natomiast dla zdrowej skóry około 80%.

Obecnie w opatrywaniu pokrywającej się nabłonkiem powierzchni rany standardem jest leczenie wilgotne i absolutnie atraumatyczne. Każde wyschnięcie lub uszkodzenie komórek nabłonka przy zmianie opatrunku powoduje zniszczenie i tak już niewielkiej ich liczby, co opóźnia gojenie się rany.

 

Hodowla keratynocytów

W leczeniu ran przewlekłych dobre efekty pobudzające przynosi przeszczepienie autologicznych keratynocytów wyhodowanych na odpowiednim roztworze odżywczym.

 

Przy złej tendencji do samoistnego pokrywania się nabłonkiem, zwłaszcza w wypadku większych powierzchni, należy rozważyć możliwość zamknięcia rany przeszczepem skóry rozszczepionej lub metodą Reverdina. Inną możliwością jest przeszczepienie pozyskanych autologicznie, wyhodowanych in vitro keratynocytów. Jednak bez względu na metodę warunkiem jest odpowiednio pielęgnowane, dobrze ukrwione i niezakażone dno rany. Gdy przygotowujemy podłoże do przeszczepu lub gdy mimo odpowiedniej terapii rana nie wykazuje cech gojenia, dobre efekty może przynieść miejscowe zastosowanie czynników wzrostu.